Saturday, May 3, 2008

Oka puspha vilapam

సుకుమార కుసుమాన్ని నేను
కోమలమైన నా రేకుల నిలిచింది
మంచు పన్నీరు కాదు
అది నా గుండెల్లో దాగిన కన్నీరు
లతలతో నా స్నేహం చెదిరినందుకు కాదు
భారం అయ్యింది గుండెలను చీల్చే దారం కాదు
క్షణికం అయిన నా జీవితం ముగుస్తుందని కాదు
జాలి లేని చిరుగాలి చేసినది ఈ ఘోరం
సోయగాల నా చెలి కురులను వీడాను
మరువ లేకున్నాను ఆ మధురాను భావాలను
ఓదార్చ లేకున్నాను రోదించే నా హృదయాన్ని

1 comment:

Deepa said...

wah wah..... kya baat hai ji... nee ROJA kanneruni panneeruga marchadaniki nannu em cheyyamantavo cheppu chesthanu..