నా పాదం నా పయనం నీ వైపే సాగిందే
నా మనసు నా మాట నీ పెరే అంటోందే
గుండె చెసే ఈ సవ్వడి నీకోసం అని తెలిసిందే
నీ కళ్ళు చెప్పే ఈ భాషని నా మనసే చదివిందే
నువ్వు నా సొంతమనే ఈ ఊహే నాకు నచ్చిందే
కరిగిపొయే కాలనికి కళ్ళెం వేసి ఆపేయమంటోందే
నా మనసులో దాగి ఉన్న భావాలకు అక్షరరూపం ...నా కవిత్వం ... ఈ రూపం మీకు నచ్చుతుందని ఆశిస్తున్నాను
నా పాదం నా పయనం నీ వైపే సాగిందే
నా మనసు నా మాట నీ పెరే అంటోందే
గుండె చెసే ఈ సవ్వడి నీకోసం అని తెలిసిందే
నీ కళ్ళు చెప్పే ఈ భాషని నా మనసే చదివిందే
నువ్వు నా సొంతమనే ఈ ఊహే నాకు నచ్చిందే
కరిగిపొయే కాలనికి కళ్ళెం వేసి ఆపేయమంటోందే
కన్నీటి బరువెంతో తేలిక పడ్డ మనసుకి తెలుసు
జ్ఞాపకాల మధురుం ఎంతొ కరిగి పోయిన కాలనికి తెలుసు
మన మధ్య ఉన్న దూరం ఎంతొ మౌనంగా ఉన్న నీ పెదవికి తెలుసు
నువ్వు అంటె నాకున్న ఇష్టం ఎంతొ నా మనసులో ఉన్న నీకే తెలుసు
నువ్వు లేకుండా నేను ఉండలేను అని తెలియలేదు
నీ స్నేహం నాకు దూరం అయ్యేవరకు
నేను లేకుండా నువ్వూ ఉండలేవు అని తెలియలేదు
నా కోసం నువ్వు ఆ దూరాలు దాటి వచ్చేవరకు
ఈ క్షణం ఇలాగె నా మౌనం
నాకు ఒక తోడై రాని
నీ ఙ్ఞపకాలు చేసే గాయాన్ని
నన్ను మర్చిపోని
నా మనసులోని నీ రూపాన్ని
కన్నీరులా కరిగిపోని
నా కన్నులకు తెలుసు కాలం కరిగిపోతుందని,
అందుకే ప్రతిక్షణం నిన్నే చూడమంటోంది.
నా పెదవులకు తెలుసు మౌనం నిలిచిపోదు అని,
అందుకే మళ్ళీ మళ్ళీ నీ పేరే జపించమంటోంది.
నా మనసుకి తెలుసు నువ్వు నా సొంతం కాదు అని,
అందుకే దాచుకోమంటోంది నీ స్నెహం లోని మధుర ఙ్ఞాపకాలని.
ఎదో ఒక చిన్ని ఆశ నీమాటలు వింటుంటె,
ఈక్షణం ఇలాగె నిలిచిపోవాలని.
ఎదో ఒక చిన్న భయం నీ మౌనం చూస్తుంటె,
నా స్నేహం నీ మౌనాన్ని జయిస్తుందా అని.
నాతో నువ్వే ఉన్నావనుకున్న,
నా కలలో నిన్ను చూశాక
నేను కలలోనె ఉండిపోవాలనుకుంటున్నా,
నీ మనసులో నేను లేనని తెలిశాక
నా మదిలో నువ్వు లేవు
నా ఊహల్లో నువ్వు లేవు
నా కలలలో నువ్వు లేవు
అనుకుంటే నేను లేనే లేను
కనులు మూసిన కలలాయే
కలల నిండా నీవాయే
మనసు దోచిన మగువాయే
మరల ఆచూకి లేదాయే
మదిలో కలవరమాయే కలిసిన మధురము అయ్యే
నేను అంటే నాకు ఇష్టం లేదు
నా మౌనం నిన్ను కష్టపెట్టినందుకు
నేను అంటే నాకు ఇష్టం లేదు
నీ ఇష్టం నేను తెలుసుకోనందుకు
నేను అంటే నాకు ఇష్టం లేదు
నీ ఇష్టం నేను కానందుకు !!
నిన్ను తొలిసారి చూసి నప్పుడు ఒక ఆశ
నీ తో మాటలాడాలని
నీతో మొదటిసారి మాటలాడినప్పుడు ఒక ఆశ
నీ తో స్నేహం చెయ్యాలని
నీ తో స్నేహం చేశాక ఒక ఆశ
మన స్నేహం శాశ్వతం అవ్వాలని
నా ఆశలు నిజం చేసిన నా నేస్తమా
నే మరువలేను నిన్ను నా శ్వాస ఉన్నంత వరకు
నేస్తమా ఇప్పటికి నాకు తెలియదు
నా మనసులో స్వార్ధం దాగి ఉన్నది అని
జలపాతాలై జాలు వారే నా కన్నిరుని
నా మనసు స్వార్ధం తో అడ్డుకుంటోంది
తనలో దాగి ఉన్న తీపి భావాన్ని
కన్నీటి ధారలుగా మర్చి బయటకు పంపిస్తే
మనన్సు తేలిక పడి నాకు దూరమైన
నా నేస్తం చేసిన తీపి గాయాన్ని ఎక్కడ
నేను మరచి పోతానేమోనని
నా మనసు ఎంతో స్వార్ధం గా మారిపోయింది
మనసంతా నువ్వని చెప్పలేను
నా మదిలో నువ్వు లేవు అన లేను
మనసన్నది ఉంటే అది నీకే
నేనంటూ ఉంటే అది నీ స్నేహం కొరకే
రాతి గుండె కాకూడదు సుమా నా చెలి హృదయం
నా రూపం తన గుండెల్లో నిలుపుకోవడం కష్టమని నా భయం
మంచు పలకం కాకూడదు నా చెలి హృదయం
తన మదిలో దాచుకున్న నా రూపం కరిగిపోతుందని నా భయం
నా కవితకు స్పందిస్తే చాలు, నేను అందుకోవాలని అనుకునే నా చెలి హృదయం
దూరం అవ్వాలని ఉంది ,దగ్గర అవుతున్న కొద్ది
దగ్గర అవ్వాలని ఉంది,దూరం అవుతున్న కొద్ది
దూరం అవ్వాలని ఉంది నాకు దగ్గరవుతున్న నీ మౌనం నుంచి
దగ్గర అవ్వాలని ఉంది నా మనసుకు నువ్వు దూరం అవుతున్న కొద్ది
ఓ నేస్తమా అని నేను పిలవగానే
నిలిచిపోయిన నీ మాటలు చూసి
నే కలవరపడ్డాను ఒక్క క్షణం
ఓ నా ప్రియ నేస్తమా ..........
అనే నా మాటలు వినేందుకే నీ మౌనమని
తెలిసి సంతోషపడ్డాను మరుక్షణం
అక్షరాలూ
కవి చెంత అందమైన కవితగా ఒదిగి నా
గాయకుడి గళంలో ని పాటలా మారినా
లేఖలోని భావాలుగా ఇమిడినా
ఉద్యమంలో ఆయుధాలుగా సహాయపడినా
వాటి పుట్టుక ఏదో ఒక ఆశతో నిండిన
హృదయం లోనే మొదలౌతుంది
అమ్మ నా పెదవులు పలికిన మొదటి మాట
స్నేహం అంటే ఏమిటో నేర్పిన నా తొలి నేస్తం
తన గుండెల్లో ఎప్పుడూ నన్ను దాచుకొనే నా తోడూ
నా ప్రతిఅడుగులో నా వెనువెంటే ఉండే నా నీడ
నాకు లోకం అంటే ఏమిటో నేర్పిన నా గురువు
తన అనుభవాలను అక్షరాలుగా మార్చి
నాకు పాటాలుగా నేర్పిన బడి చల్లని మా అమ్మ ఒడి
చెలి నీ కన్నులు చెమ్మగిల్లిన వేళ
ఓదార్పుగా నా ఒడిలో నిన్ను చేర్చుకోన
నీ కంట నీరు రాకుండా కాటుకై కావలి ఉండనా
దాచుకుంటా నా గుండె గుడిలో నీ సేద తీరే దాక
నీకై నేను నాకై నువ్వు అనే ఉషోదయం కోసం నేను నిరీక్షిస్తాను నేస్తమా
ఓ నేస్తమా అని నిన్ను పిలువనా
నా ప్రాణం నువ్వే అని నీకు తెలుపనా
నా ఊహల్లో నే ఇంకా నువ్వు ఉన్నా
నీ రాక కై నేను వేచి చూస్తున్నా
నా మనసులోని భావాలకు ప్రతిభింబాలు నా కవితలు
ఆ మధుర భావాలకు ఊపిరి పోసేది మాత్రం నీ స్నేహమే
నా మనసుకి తెలిసిన నిన్ను నా మనసులోనే దాచుకోలేక
మన స్నేహం గురించి నా మనసుకి నచ్చిన వారితో పంచుకునే
ఒక చిన్ని ప్రయత్నం నా ఈ కవిత్వం
ఓ నేస్తమా నీ రూపం నా జ్ఞాపకాలలో పదిలంగా ఉంది
నువ్వు అందించిన స్నేహం నా గుండెల్లో అందమైన ఊహగా మిగిలింది
నిన్ను చేరి ఎన్నో ఊసులు చెప్పాలని నీ జాడ కోసం వెతికాను
నువ్వు వదిలి వెళ్ళిన నీ స్నేహం తప్ప నీ ఆచూకి నాకూ దొరకలేదు
అందుకే నా గుండెల్లో ఉన్ననీతో నా మనసులోని మాటలు పంచుకుంటున్నా
నేస్తమా నా జీవిత పయనం లో నాకూ తోడుగా నిలిచింది నీ స్నేహమే
నాతో నువ్వు లేకున్నా,నీ పేరు నా ఊహలోకి వచ్చిన మరుక్షణం లో
నా పెదవుల పైన ఒక చిరునవ్వు నిలుస్తుంది
మన తియ్యని స్నేహానికి గురుతుగా
నా కవితలకు ఊపరి నువ్వని తెలియలేదు
అది తెలిసిన క్షణంలో నా చెంత నువ్వు లేవు
నా కలం నుండి జారే అక్షరాలు
నువ్వు వదిలి వెళ్ళిన నీ జ్ఞాపకాలు
మరిచిపోయాననుకున్న నీ రూపాన్ని,
నా స్వప్నంలో నీ రూపమే ఎప్పుడూ కనిపిస్తున్న
దొరకదుఅనుకున్నాను నీ స్నేహాన్ని,
అది అందించేందుకు నువ్వే ముందుకి వస్తున్నా
ఎన్నటికీ నా పైన నీకు కోపం పోదనుకున్నాను
నువ్వు చిరునవ్వుతో నా ఎదుటే నిలిచి వున్నా
నేను అనుకున్నవి నిజం కావని తెలిసి నా
నీకు చేరువ అవ్వాలని అనుకుంటున్నా ఇది ఎన్నటికైనా జరిగేనా ?